این جمله ایه که به نظر من خیلی ها تو خلوت خودشون بش فکر میکنن حتی اگه به زبون نیارن... بعضیها هم مشورت میکنن در رابطه اش با دیگران... من داستان خودم رو میگم، قبل از مهاجرت تو وبلاگهای زیادی سرک میکشیدم و عضو دوتا فروم خیلی خوب بودم تو اون فروم ها کسانی بودن که چندسال قبل از ما شروع کرده بودن پروسه مهاجرتشون رو و با اون فروم اطلاعاتشون رو تکمیل میکردن و بعد از اومدن استرالیا هم باز هم تو فروم فعال بودن هرکس به دلایل شخصی خودش ولی به نظر من یک دلیل برا همشون مشترک بود و اون اینکه بخوان کمک کنن به مهاجرای جدید و اطلاعاتشون رو با اونا درمیان بزارن... بین اون همه

ی وقتایی زندگی یطوری رقم میخوره و برگهاش توی هوا پرواز میکنن که از قبل اصلا باورت نمیشد...مثلا من هیچوقت تصور نمیکردم زمانی برسه و پدر و مادرم زنده .... و من زنده.... ولی من حتی 6 ماه هم نبینمشون. منم مثل همه جوانها همیشه آرزوی رفتن از کشورم رو داشتم می خواستم دنیا رو ببینم و با فرهنگ های مختلف آشنا بشم در دوران جهالت ولی فقط آرزو بود و هیچوفت به سختیهاش فکر نمیکردم چون اصلا نمیدونستم سختی در زندگی چیه... وقتی اون آرزو کم کم شکل جدی به خودش گرفت و من درگیر کارهای مهاجرت شدم و دیگه یادم نبود به سختیهاش فکر کنم یادم نبود چون هدف جدیدی داشتم سختی مهم نبود تو اون ه

من این فروشگاه دیوید جونز رو خیلی دوست دارم ی طورایی مرکز مورد علاقه ام است با اینکه بعضی وقتا قیمتاش سر ب فلک میزنه وای حتی برا نگاه کردن هم لذت میبرم... حالا چرا دوستش دارم چون ی وقتایی ی حراجهایی میزنه ک اصلا تصور نکردنیه فلان برند رو 80% آف میزنه بعد تازه اگه دوید جونز کارت هم داشته باشی روش تخفیف هم شاید بگیری ... ی وقتایی مثلا جوراب رو 2$ یا کمتر میخریییییییییی... کلا آفهاش رو دوست دارم اونایی که برا کلیرنس میزنه عالیه نکته ای که میخوام بگم تا اومدین دیوید جونز کارت رو بگیرین این کارت سالیانه 99$ پول شارژشه میشه ولی با خدماتی که روش میگیرین و حتی اگه خوب

یکمی ما انسانها توی تعریفهامون دچار اختلاف نظر شدید هستیم و به دلیل تفاوت دیدگاهامون، طرز فکر ، نگرش و تعریفهامون از زندگی متفاوته در این پست من فقط نظر شخصی خودم رو مینویسم و کاری به تعاریف فلسفی جهان اول و جهان سوم ندارم. جهان اول کجاست؟ جهان سوم کجاست؟ دیروز یک عکس توی اینستاگرام دیدم که من رو به عمق فاجعه برد و صحنه هایی رو یادآوری کرد برام که همیشه از دیدنشون ناراحت میشدم... عکس یک رفتگر بود درحال جمع کردن ظروف یکبارمصرف در یک خیابان پر از ظرف یکبارمصرف رو زمین که مردم خورده بودن و در خیابان پرت کرده بودن و حالا متن اون عکس از حرف یک دختر رفتگر بود

اینحا شکل تولدها یکمی با ایران و اون چیزی که تو فرهنگ ماست فرق میکنه...ما تو ایران وقتی تولد بچمون میشه از مادربزرگها و پدربزرگها تا خاله و دایی و عمه و عمو و بعدش خاله دایی ها پدر و مادر و خلاصه یک مهمونی برا بزرگها ترتیب میدیم این وسط یه چندتا خانواده پیدا میشه که بچه هم سن و سال بچه ما داشته باشن....بزرگها حال مهمونی رو میبرن و بچه ها فقط از کادوهای تولدشون لذت میبرن و یطورایی تولد رو فقط برای کادوهاش تولد میدونن( باهم کنار بیایم این واقعیتیه که ما تو ایران انجام میدیم)... ولی در پرث... باز من میگم پرث چون اطلاعی از فرهنگ شهرهای دیگه استرالیا ندارم. در پرث